Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ…

Μαμά μη χάνεσαι…
Εντάξει κάναμε πολλά πράγματα τον ένα μήνα και ηλεκτρονικής απουσίας, αλλά αν δεν τα γράφεις…. πως θα τα θυμόμαστε αργότερα???
Έτσι λοιπόν για να σου θυμίσω μαμά….
Ήταν τα γενέθλια του παππού και του έκανα τούρτα με τα χεράκια μου!

WP_000853
Έκανα βόλτες με το μωρό μας στο μάρσιπο – κουκούλα!

WP_000866
Θυμάσαι το γράμμα που είχαμε στείλει στο Άγιο Βασίλη! Μας απάντησε κιόλας!!!

WP_000659 NWP_150130_0007

Μου έβαλες εκείνα τα χρώματα στο τζάμι και έκανα πατουσάκι! Να συνεχίσεις να διαβάζεις το  http://twoboysandhope.blogspot.gr και να παίρνεις ιδέες για παιχνίδια! Μου αρέσουν πολύ!

NWP_150131_0003 NWP_150131_00035

Μαμά θυμάσαι που έκανε παγωνιά και χιόνισε?… ΓΙΟΥΠΙ!

WP_000822 WP_000970

και… κουκου!!!

WP_000835Το καλύτερό μου όμως ήταν που πήγαμε εκδρομή στο Μονοδένδρι στα Ζαγοροχώρια, από εκείνο το δρόμο με τα πολλά τούνελ!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAWP_000938

 WP_000944

Το ξενοδοχείο μου άρεσε πολύ και ακόμα περισσότερο το δωμάτιο μου που ήταν πίσω από την κουρτίνα.

WP_000952OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μαμά να ξαναπάμε να δούμε και την Κωνσταντίνα, τον Δημήτρης και την μικρή Σεβαστή που μας ετοίμαζαν και πολύ νόστιμο πρωινό! 

Και να σταματήσουμε και στο Μέτσοβο με τα μεγάλα σουβλάκια που μου αρέσουν πολύ και τα νόστιμα τυριά!

WP_000908

Μαμά πρέπει να μαζέψουμε και τα αποκριάτικά μας! Ακόμα τα έχουμε στο σπίτι μας! Και τη στολή Χιονάτη και το γουρουνάκι και τα καπέλα του μάγειρα που φορέσαμε όλοι στο αποκριάτικο πάρτυ μου!

WP_000982WP_000977

Και μαμά…. Μου αρέσουν όλα αυτά τα μπαλόνια που φουσκώσαμε για το αποκριάτικο πάρτυ μου και τα έχουμε ακόμα παντού στο σπίτι μας!!

WP_000988NWP_150218_0001

Α μαμά… κάτι τελευταίο, να κάνουμε το Σαββατοκύριακο πάλι μπισκότα με ζαχαρόπαστα σαν αυτά που κάναμε για το πάρτυ του Γιάννη??!!!

WP_001005 WP_000995 WP_001015WP_001024

ΜΑΜΑ ΜΟΥ… 2

Μαμά μου μέσα στις γιορτές είχαμε πολλές εκπλήξεις και κάναμε τόσα πολλά πράγματα.

Αυτό το ξωτικό που μας έστειλε η φίλη σου η Ελπίδα την ημέρα των Χριστουγέννων (ακόμα δεν έχω καταλάβει πως βρέθηκε μπροστά στην πόρτα μας το δώρο που κέρδισα από τον διαγωνισμό της 2 boys and hope το πρωί των Χριστουγέννων!!) μου άρεσε τόσο… Δε θέλω να το μαζέψουμε μαζί με τα χριστουγεννιάτικα… είναι τόσο κρίμα(!)….

10885257_10153016020049319_4662888638573987829_nΚαι τους μπισκοτάνθρωπους, τα μπαστουνάκια και τις νιφάδες που έφτιαξε ο μπαμπάς μας και τα κρέμασε σε όλο το σπίτι, είναι καταπληκτικά!

20141230_111955 20141230_112102

Αλλά πιο πολύ μου άρεσε που χιόνισε την ημέρα που είχα το πάρτυ μου για τα γενέθλιά μου στο σχολείο (30.12) και ήταν όλα άσπρα! Ο κήπος μας, το αυτοκίνητό σου, ο δρόμος! Μόνο που δεν το ευχαριστήθηκα πολύ το παιχνίδι με το χιόνι… Ήταν τόσο παγωμένο (με θερμοκρασία -7!!!) που ούτε μπάλα δε μπορούσα να φτιάξω για να σου πετάξω!

WP_000758 WP_000760

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μαμά, το πάρτυ μου στο σχολείο ήταν το πιο ωραίο(!) παρόλο που δεν ήμασταν πολλά παιδάκια…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τα φάγαμε όλα τα ζαχαρωτά που έφτιαξες και το μπισκοτόσπιτο που διακόσμησα εγώ! Και τα τσαντάκια πίνακας με τις κιμωλίες και τα γλειφιτζούρια – ταρανδάκια έγινες πολύ τέλεια και άρεσαν πολύ στα παιδάκια και στις δασκάλες!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA WP_000753

Α… και ξέρεις τι άλλο ήταν αστείο, αυτό που δοκίμασα όταν πήγαμε βόλτα το απόγευμα των Χριστουγέννων με την Ελπίδα, τον Θανάση και την Κατερίνα (θεία και ξαδέρφια!). Πως μου το είπες??? Μαλλί της γριάς!!!??? Τόσο αστείο όνομα!!

WP_000732

Και μετά, το βράδυ των γενεθλίων μου, που κάναμε το δεύτερο πάρτυ μου με την τούρτα έκπληξη σε σχήμα HelloKitty (που δεν την έβγαλες ούτε μία φωταγραφία της προκοπής!!))!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ήταν όλα πολύ ωραία και πολύ νόστιμα!! Ειδικά το ψωμί σε σχήμα Άγιο Βασίλη που φτιάξαμε μαζί! Ήρθαν οι φίλοι σας με τα παιδάκια τους, ήμουν η πιο μεγάλη(!), έσβησα κεράκια πάλι!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μόνο που δεν πρόλαβα να δω το Άγιο Βασίλη και να του κάνω μια αγκαλίτσα… Ήρθε την ώρα που ήμουν στην τουαλέτα! Μου έφερε όμως όλα τα δώρα που του ζήτησα!! Για αυτό όταν το είδα στο Αστερόκοσμο του έκανα τόοοσο μεγάλη αγκαλιά και του έγραψα και γράμμα για να τον ευχαριστήσω! Ελπίζω να μην πειράζει που στο Αστερόκοσμο ήθελα να κατέβω από το καρουσέλ…. Ίσως του χρόνου να καθίσω και στην βόλτα…. Για την ώρα προτιμώ να το κοιτάξω…

Μαμά τώρα είμαι μεγάλη! Και μου αρέσουν τα πυροτεχνήματα! Την επόμενη φορά δε θα τρομάξω τόσο, όπως το βράδυ των γενεθλίων μου όταν άλλαξε ο χρόνος και εγώ κρύφτηκα στην αγκαλιά σου! Αλλά την άλλη φορά να μου δώσετε και το φλουρί!

Θέλω να έρθουν πάλι τα Χριστούγεννα…

ΜΑΜΑ ΜΟΥ….

Μαμά μου, ήταν πολύ ωραία εκείνη την ημέρα (24.12.2014!) που ήρθα στο γραφείο μαζί σου! Και το πρωινό που φάγαμε εκεί με οκουασάν (κρουασάν!) με σοκολάτα που πήραμε από εκείνο το μαγαζί στο δρόμο και το τσάι που είχαμε μαζί μας από το σπίτι….. Αν με ξαναπάρεις μαζί σου, θα φτιάξω και άλλες ζωγραφιές για τα κορίτσια που δουλεύεται μαζί και θα τις κολλήσω στα γραφεία τους, αφού την τελευταία φορά τους άρεσαν τόσο!

Και μαμά μου, να με ξαναπάς βόλτα στο κέντρο! Ήταν πολύ ωραία! Μπορεί να κοιτούσα σαν χαμένη, αλλά μου άρεσε πολύ! Και ίσως έχει πάλι κάποιον Άγιο Βασίλη για να μου φτιάξει μπαλόνι πεταλούδα και ξυλοπόδαρους και τραπεζάκια για να ζωγραφίζουν τα παιδάκια. Μαμά τα χριστουγεννιάτικα δέντρα θα τα έχουν ξεστολίσει??? Δεν πειράζει όμως, θα πάμε να ανέβουμε στις κυλιόμενες σκάλες που μου άρεσαν! Αν κουραστώ να περπατάω, θα με πάρεις πάλι αγκαλίτσα να κοιμηθώ λίγο και όταν ξυπνήσω θα μου πάρεις πατατούλες τηγανιτές που μου αρέσουν πολύ! Ελπίζω μόνο μαμά μου να μην έχει ΤΟΣΟ πολύ κόσμο… για να περπατάω πιο άνετα και να μη μου έρχονται τσαντιές από «κυρίες» στο πρόσωπο….

Και ξέρεις τι άλλο θα ήθελα να κάνουμε πάλι μαμά? Να έρθεις στο σχολείο μου για να φτιάξουμε πάλι κέικ με όλα τα παιδάκια και τους δασκάλους μου! Εκείνη την ημέρα που ήρθες (29.1.2014) δεν ήταν όλοι οι φίλοι μου να σου τους γνωρίσω. Μη στενοχωριέσαι που ήμουν λίγο μπερδεμένη και χαμένη, απλά συνήθως εσύ με αφήνεις στην πόρτα και δεν έρχεσαι μέσα… Την επόμενη φορά θα συμμετέχω και εγώ και δε θα κοιτάζω απλά…

020 008 013Και κάτι τελευταίο μαμά… Γιατί τις μέρες των Χριστουγέννων, που είχαμε στολίσει και τόσο ωραία το σχολείο μου, δεν ερχόταν όλα τα παιδάκια?? Γιατί ήμασταν μόνο τόσο λίγα παιδάκια?? Εγώ θέλω να πηγαίνω στο σχολείο μου όποτε είναι οι δασκάλες και τα παιδάκια. Ακόμα και όταν έχω μυξούλες και πυρετό!

Συνεχίζεται…….

FLASH BACK ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ!!!

Αφού κάναμε την πρώτη από τις 3 (!) δόσεις μας κουραμπιέδες και μελομακάρονα με τη βοήθεια της μικρής βοηθού μου(!!) ήρθε η ώρα της γιορτής του σχολείου μας!

WP_000577

20141213_185257 20141213_185315

Πόση δουλειά μπορεί να βάζουν οι δασκάλες σε αυτό το project??!! Και για πόσο καιρό μπορεί να δουλεύουν για λίγες ώρες γιορτής???!!! Εκτός από την χολιγουντιανή είσοδο που έμοιαζε με χριστουγεννιάτικο χωριό φτιαγμένο από χαρτί και την εσωτερική διακόσμηση, μας περίμεναν 4 δοκιμασίες – παιχνίδια για παιδιά και γονείς με πινιάτα (που ομολογώ ότι δε μου αρέσει καθόλου), διακόσμηση χριστουγεννιάτικών μπισκότων, τάϊσμα κουραμπιέ από τα παιδιά σε γονιό (η Ζωή έβαλε όλο τον κουραμπιέ στο στόμα του μπαμπά με τη μία!!!), παιχνίδι με ταξινόμηση κύβων (που κερδίσαμε!!), αλλά τραγούδια και Άγιος Βασίλης που μοίραζε βιβλία!!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Νομίζω ότι τελικά πιο πολύ χάρηκαν τη γιορτή οι γονείς, μια και τα παιδιά έδειχναν μπερδεμένα με την παρουσία όλων των γονιών στο δικό τους χώρο….
Την επόμενη μέρα η Ζωή μου μπήκε σε διάθεση… αποκριάτικη και ξεκίνησε να δοκιμάζει τις στολές της και να ξεφαντώνει στο σπίτι με μουσική και χορό!!!

WP_000597

Όμως οι γιορτές δεν είχαν τελειώσει ακόμα….
Συνεχίζεται…….

ΜΑΜΑ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΒΑΘΜΟΥΣ???!!!

Την περασμένη εβδομάδα είχαμε συνάντηση στο σχολείο μας για ενημέρωση για την πρόοδο των παιδιών μας!

Πήγαμε λοιπόν στον παιδικό (!) για να μάθουμε για την πρόοδο των 3χρονων παιδιών μας!

 Περιμέναμε στους διαδρόμους σε μικροσκοπικά καρεκλάκια να μας πούνε οι δασκάλες μας και οι δάσκαλοι ειδικοτήτων (!!!) αν τα παιδάκια μας παίζουν καλά με τα άλλα παιδάκια, αν συμμετέχουν στα παιχνίδια, στα τραγούδια, τις δραστηριότητες κ.λπ…. Πόσο αστείο αλλά και σοβαρό μαζί…..

Το σίγουρο είναι ότι θα ήθελα να ξέρω αν το παιδάκι μου είναι υπερκινητικό, επιθετικό, μοναχικό….. Παρόλα αυτά, όταν πήραμε την πρόσκληση φτιάξαμε πολλά σενάρια: το κοριτσάκι μας έχει μείνει λίγο πίσω στην ορθογραφία ή την προπαίδεια, κάνει μόνο 25 κάμψεις, ή ακόμα καλύτερα ότι λύνει εξισώσεις, μιλάει αγγλικά και γαλλικά σαν μητρική γλώσσα ή τέλος ότι δεν έχει μάθει ακόμα το Ρούντολφ το ελαφάκι και δεν είναι έτοιμη για τα κάλαντα των Χριστουγέννων….

clip-art-baking-263963
Τελικά η μόνη έκπληξη της βραδιάς ήταν ότι η δασκάλα μου πρότεινε να φτιάξω μαζί με τα παιδάκια βασιλόπιτα για την Πρωτοχρονιά! Να πάω δηλαδή ένα πρωί την ώρα του «μαθήματος» και να μαγειρέψω μαζί με περίπου 40 παιδάκια!!! ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ!!!!!

Η ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΝΤΟΜΩΝ!!

Ήταν 24 Δεκεμβρίου και όπως κάθε χρόνο την παραμονή των Χριστουγέννων, έτσι και τότε ο Τζίτζικας Ιωσήφ οργάνωνε γιορτή για τα έντομα-φίλους του μπροστά στο παντοπωλείο του «ΑΠ’ ΟΛΑ» στο κέντρο του κήπου.
Είχε ήδη στολίσει το δέντρο με γυάλινες μπάλες, κατακόκκινες κορδέλες και χιλιάδες λαμπιόνια! Από κάτω τα δώρα για τους φίλους του ήταν έτοιμα σε χρωματιστά πακέτα με μεγάλους φιόγκους! Η φωτιά ήταν έτοιμη για να ψήσουν τα κάστανα. Νωρίτερα η Πυρά η Πυγολαμπίδα είχε φροντίσει για αυτό, παρόλο που έτρεμε στη θέα από τις πορτοκαλοκόκκινες γλώσσες της ξέφευγε μία κραυγή κάθε φορά που φεγγοβολούσε η ίδια μέσα στη νύχτα. Το βουνό με τους αχνισμένους κουραμπιέδες και η πιατέλα με τα μελωμένα και σκεπασμένα με ολόκληρα καρύδια μελομακάρονα περίμεναν τα έντομα του κήπου να τα γευτούν! Το κοκτέιλ από νέκταρ φρούτων τέλος ήταν έτοιμο στις φτιαγμένες από πάγο κανάτες!
Οι νιφάδες του χιονιού που έπεφταν απαλά από το πρωί έκανα τον κήπο ακόμα πιο γιορτινό!

Ο Τζίτζικα Ιωσήφ είχε κανονίσει να έρθει η μπάντα του κήπου για να διασκεδάσει τους φίλους του. Την ίδια ώρα στον κήπο….

Κάτω από το γκι, στο σπίτι του κουνουπιού που το έλεγαν Πάρλα οι ετοιμασίες ήταν μεγάλες. Στο φούρνο ψηνόταν τα μπισκότα σε σχήμα αστεριού που αργότερα θα κρεμιόταν στο δέντρο του Τζίτζικα Ιωσήφ και η Πάρλα μιλούσε αδιάκοπα στο τηλέφωνο με τους φίλους της.
Μέσα στο Αλεξανδρινό, στο σπίτι της πεταλούδας της Ξεμυάλω, τα πράγματα ήταν όπως πάντα εκτός ελέγχου! Δεν ήξερε ποια φτερά να φορέσει, είχε ξεχάσει να ισιώσει τα μαλλιά της, δεν θυμόταν τι ώρα ήταν η γιορτή και ούτε είχε πάρει δώρο στον Τζίτζικα Ιωσήφ!
Αντίθετα η πασχαλίτσα η Πασχαλίνα, που έμενε σε ένα πεντακάθαρο και πάντα τακτοποιημένο σπίτι κάτω από την καστανιά, είχε το καινούριο της κόκκινο με μαύρες βούλες φόρεμα φρεσκοσιδερωμένο, τα κόκκινα παπούτσια της καθαρά και γυαλισμένα και τις κεραίες της τεντωμένες!

Ο ψύλλος, γνωστή στον κήπο με το όνομα Χαϊτεκ, ήταν στο σαλόνι της, στη ρίζα της καρυδιάς μπροστά στον υπολογιστή της και συνδεδεμένη στο διαδίκτιο όπως συνήθως! Της άρεσε πολύ η πρόοδος και προσπαθούσε να αποκτήσει πάντα την τελευταία λέξη της τεχνολογίας.

Τέλος, η μέλισσα με το όνομα Σοφία, που ήταν το μεγαλύτερο σε ηλικία έντομο του κήπου, γεμάτη με εμπειρίες από την έντονη ζωή της, χτένιζε τις μαύρες και κίτρινες ρίγες της και ρουφούσε δυναμωτική γύρη από ανθάκια για να γεμίσει την κερήθρα της με μέλι την επόμενη μέρα.
Με αυτά και με τα άλλα, η Πάρλα, η Ξεμυάλω, η Πασχαλίνα, η Χάιτεκ και η Σοφία ξεκίνησαν από τις πέντε μεριές του κήπου για να φτάσουν μπροστά στο «ΑΠ’ ΌΛΑ», το παντοπωλείο του Τζίτζικα Ιωσήφ. Τα κορίτσια, παρόλο που ζούσαν στον ίδιο κήπο χρόνια τώρα, ποτέ δεν είχαν ξανασυναντηθεί στο παρελθόν. Ήταν πολλές οι φορές που ένιωθαν μοναξιά και πίστευαν ότι κανένας στον κήπο δεν τις καταλαβαίνει πραγματικά. Δεν τους περνούσε καν από το μυαλό ότι εκείνη την παραμονή Χριστουγέννων μία υπέροχη φιλία θα ξεκινούσε ανάμεσα σε τόσο διαφορετικά έντομα.

Εκείνο το βράδυ όλα ήταν μαγευτικά και έμοιαζαν να είναι βγαλμένα από παραμύθι, όπως άλλωστε σε κάθε εκδήλωση που οργάνωνε ο Τζίτζικας Ιωσήφ.
Η μπάντα του κήπου έπαιζε υπέροχες Χριστουγεννιάτικες μελωδίες που έκανα όλα τα έντομα να λικνίζονται στους ρυθμούς τους.

Η Πάρλα πετούσε από παρέα σε παρέα μιλώντας ασταμάτητα και διασκέδαζε τους καλεσμένους με τα σκέρτσα της! Η Ξεμυάλω, παρόλο που τελικά είχε ξεχάσει να φορέσει την χριστουγεννιάτικη αστραφτερή καρφίτσα της, έκανε όπως συνήθιζε, τις κορδέλες της! Η Πασχαλίνα χόρευε ξέφρενα και γελούσε δυνατά, προσέχοντας πάντα να μην τσαλακώσει το φόρεμα της! Η Χάιτεκ με το κινητό της στο χέρι έβγαζε φωτογραφίες, τραβούσε βίντεο και έστελνε μηνύματα. Τέλος η Σοφία καθόταν σε μία γωνία με ένα ποτήρι νέκταρ στο χέρι παρατηρώντας και σχολιάζοντας τους καλεσμένους άλλοτε με τον Τζίτζικα Ιωσήφ άλλοτε με την Πάρλα και άλλοτε και με τους δύο μαζί! Η Ξεμυάλω που δεν ήταν σίγουρη εάν είχε συστηθεί με την Πάρλα, την πλησίασε χτυπώντας καμαρωτά τα πολύχρωμα φτερά της και της είπε χαμογελώντας
«Γνωριζόμαστε από κάπου κουνούπι; Είμαι η Ξεμυάλω και σε παρακολουθώ από ώρα που μιλάς και γελάς με όλους!».
Γεια σου και σένα Ξεμυάλω! Με λένε Πάρλα. Είμαι κοινωνική και μου αρέσει να γνωρίζω κόσμο! Εσένα με τα πολύχρωμα φτερά σου και τα τσαλίμια σε έχουν προσέξει όλα τα έντομα και θέλουν να σε πλησιάσουν και να σου μιλήσουν!»
«Α! Α! Α!» ακούστηκε τότε δίπλα τους. Ήταν η Πυρά που φοβόταν το ίδιο της το φεγγοβόλημα της!

Η Σοφία, η Πάρλα και η Ξεμυάλω γέλασαν δυνατά. Τους φάνηκε πολύ αστείο που μία πυγολαμπίδα φοβόταν την φωτιά! Η Χάιτεκ άκουσε τα γέλια τους και έσπευσε να φωτογραφήσει την χαρούμενη στιγμή της νέας παρέας, αλλά η φωτογραφία βγήκε κουνημένη γιατί η Πασχαλίτσα έπεσε πάνω στην Πάρλα κάνοντας μία εντυπωσιακή χορευτική φιγούρα μαζί με τον Τζίτζικα Ιωσήφ! Στην αρχή η Πάρλα έκανε μουτσούνια, αλλά η Πασχαλίτσα ζήτησε αμέσως συγνώμη κοκκινίζοντας περισσότερο από ντροπή.

Τρία λεπτά αργότερα οι νέοι φίλοι καθόταν γύρω από την φωτιά γελώντας και καθαρίζοντας φρεσκοψημένα κάστανα! Μόνο η Πυρά καθόταν λίγο παραπέρα, κοντά στους κουραμπιέδες και στα μελομακάρονα, κουνώντας δυνατά τα φτερά της και δημιουργώντας ένα γλυκό
άσπρο σύννεφο άχνης ζάχαρης!
«Πυρά, τι κάνεις εκεί μόνη σου; Έλα να καθίσεις εδώ μαζί μας…» είπε η Πασχαλίνα.
«Δεν μπορώ… Φοβάμαι υπερβολικά την φωτιά. Μου είναι αδύνατον να καθίσω κοντά της» απάντησε η Πυρά.
«Μα πως είναι δυνατόν;» ρώτησε η Ξεμυάλω. Εσύ, μία πυγολαμπίδα πού λάμπεις τόσο συχνά, να φοβάσαι την φωτιά;»
«Όταν ήμουν μικρή, μία μεγάλη πυρκαγιά είχε ξεσπάσει στο δάσος που ζούσα και από τότε, που είδα πόσο καταστροφική ήταν η φωτιά, δεν αντέχω να είμαι κοντά της. Έτσι προσπαθώ τη νύχτα είτε να πετάω κοντά σε λάμπες για να μην φέγγω, είτε να κοιμάμαι νωρίς!»
«Γλυκιά μου Πυρά» είπε η Πασχαλίτσα «νομίζω ότι έχει έρθει η στιγμή να πετάξεις μακριά αυτό τον φόβο σου».
«Χμ.. Μιλάς εσύ Πασχαλίτσα; Που ζεις με τον φόβο να μην λερώσεις το σπίτι σου και να μην τσαλακώσεις τα ρούχα σου;» είπε γελώντας πονηρά η Πάρλα.
«Έχει δίκιο η Πάρλα. Είναι αλήθεια ότι μου αρέσει πάντα όλα να είναι καθαρά και τακτοποιημένα!» είπε η Πασχαλίτσα σκεφτική.
«Ξέρεις τι σκέφτηκα Πυρά;» συνέχισε η Πασχαλίτσα.
«Τι; Τι;» ρώτησε η Πυρά γεμάτη περιέργεια.
«Σκέφτηκα λοιπόν με τη νέα χρονιά να προσπαθήσουμε και οι δύο να ξεπεράσουμε τις φοβίες μας! Τι λες; Να το προσπαθήσουμε; Θα βοηθάμε η μία την άλλη!»
«Γλουπ!» είπε η Πυρά σκεφτική… «Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ…»
«Μα και βέβαια μπορείς Πυρά μου!» την ενθάρρυνε η Ξεμυάλω.
«Μήπως με τη νέα χρονιά Χάιτεκ, να περιορίσεις τον χρόνο που περνάς μπροστά στον υπολογιστή και το κινητό σου και να ζεις περισσότερο στον πραγματικό κόσμο;!» είπε η Πάρλα.
«Σλουρπ!!!!» είπε έκπληκτη η Χάιτεκ που εκείνη τη στιγμή έστελνε ένα μήνυμα! Μόλις τότε συνειδητοποίησε πόσο πολύ χρόνο και ενέργεια σπαταλούσε μπροστά σε μία οθόνη και ένα πληκτρολόγιο.
« Εντάξει Πάρλα! Θα το προσπαθήσω, με την προϋπόθεση με τη νέα χρονιά όμως να μιλάς λιγότερο εσύ!» είπε η Χάιτεκ, βάζοντας το κινητό της στην τσέπη της.

«E… Χμ… Δεν… Εντάξει.. Εντάξει… Να δω ποιος θα σας λέει τις καλύτερες ιδέες και τα καλύτερα αστεία! Σίγουρα σύντομα θα με παρακαλάτε να γίνω η Πάρλα που είμαι τώρα!»
Η Πάρλα, η Πασχαλίνα, η Χάιτεκ και η Πυρά κούνησαν τα φτερά τους δυνατά για να σφραγίσουν τη συμφωνία τους. Τότε όμως κατάλαβαν ότι κάποια έλλειπε. Ήταν η Ξεμυάλω η οποία πετούσε ανέμελα λίγο παραπέρα.
«Επ… Ξεμυάλω…» φώναξαν και οι τέσσερις με ένα στόμα «Νόμιζες ότι εσύ θα ξέφευγες;»
«Ε… Από τι; Δεν καταλαβαίνω τι εννοείται…» είπε δήθεν αδιάφορα.
«Όλες μας υποσχεθήκαμε ότι με το νέο χρόνο θα προσπαθήσουμε είτε να βελτιώσουμε ένα χαρακτηριστικό μας που ενοχλεί τους γύρω μας, είτε να νικήσουμε μία φοβία μας» εξήγησε η Πάρλα. «Μήπως πρέπει και εσύ να προσπαθήσεις για παράδειγμα… να είσαι λιγότερο αφηρημένη;»

«Α! Εγώ; Αφηρημένη; Χμ… Η αλήθεια είναι ότι πριν έρθω σήμερα γύρισα σπίτι έξι φορές γιατί είχα ξεχάσει τα φτερά μου, το κασκόλ μου, τα κλειδιά μου….και.. δεν θυμάμαι τι άλλο» είπε απολογητικά η Ξεμυάλω.
«Και τελικά δεν φόρεσες ούτε την χριστουγεννιάτικη καρφίτσα σου» πρόσθεσε η Πασχαλίνα.
«Και δεν ήμουν σίγουρη τι ώρα ήταν η σημερινή γιορτή….» συνέχισε η Ξεμυάλω.
«Εντάξει κορίτσια! Θα προσπαθήσω να είμαι πιο συγκεντρωμένη σε αυτά που πρέπει να κάνω…» είπε λίγο διστακτικά.
«Μπράβο γλυκές μου!» Αναφώνησε η Σοφία ενθουσιασμένη. «Έτσι η μία θα βοηθάει την άλλη και εγώ θα σας βοηθάω όλες!»
«Πολύ μιλάτε και λίγο χορεύετε!» είπε ο Τζίτζικα Ιωσήφ. «Τώρα που γνωριστήκατε, αγαπηθήκατε και πήρατε τις αποφάσεις σας για το νέο έτος….ΑΣ ΞΕΦΑΝΤΩΣΟΥΜΕ!!!!»

«Γιούπι!! Γιούπι!!» φώναξαν όλες μαζί και ρίχτηκαν στο χορό!
Από τότε ο Τζίτζικας Ιωσήφ, η Πάρλα το κουνούπι, η Ξεμυάλω η πεταλούδα, η Πασχαλίνα η πασχαλίτσα, η Χαίτεκ ο ψύλλος, η Σοφία η μέλισσα και η πυγολαμπίδα η Πυρά έγινα αχώριστοι και ανακάλυψαν ότι και άλλα έντομα στον ίδιο κήπο σκεφτόταν όπως και αυτοί και γελούσαν με τα ίδια αστεία με αυτούς. Δεν ένοιωσαν ποτέ ξανά μόνοι ανάμεσα στους φίλους τους που συμπλήρωναν ο ένας τον άλλο με την διαφορετικότητά τους. –

ΤΕΛΟΣ…

https://i2.wp.com/www.allthingschristmas.com/images/Christmas/merry_christmas.jpg

THE BIG BANG…

Και εκεί που είχαμε ένα πολύ γεμάτο πρόγραμμα για το ΣΚ και ακόμα πιο γεμάτο για την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου που είναι το πρώτο bazaar στο σχολείο μας, την Κυριακή το πρωί η Ζωή μου έπεσε από γυριστή εσωτερική σκάλα από 1,5 περίπου μέτρο χτυπώντας στο κεφάλι και την πλάτη της.
Δε νομίζω ότι έχω ξανατρομάξει τόσο στη ζωή μου και ελπίζω να μην ξανατρομάξω ποτέ…
Πόσος πανικός…
Πόση έλλειψη ψυχραιμίας και από τους 2 μας….
Πόσος τρόμος…..
Μέχρι να βεβαιωθούμε ότι κουνάει χέρια πόδια, ότι μιλάει, μας καταλαβαίνει κ.λπ είχαμε χάσει από πολλά χρόνια από τη ζωή μας ο καθένας….
Πονούσε στο κεφάλι και στην κοιλιά. Η παιδίατρος μας είπε να πάμε άμεσα στο εφημερεύον νοσοκομείο να τη δουν παιδοχειρουργοί. Ευτυχώς ήταν νωρίς το πρωί και εξυπηρετηθήκαμε εντυπωσιακά γρήγορα. Μας κράτησαν μέσα για 48 ώρες, εντελώς προληπτικά μια και όλες μας οι εξετάσεις ήταν καθαρές…

WP_000456
Πόση αγωνία, πόση ταλαιπωρία, πόση αϋπνία, πόση αφόρητη – άρρωστη ζέστη μέσα στο νοσοκομείο…
Για πόσο ακόμα θα βλέπω τη στιγμή της πτώσης?
Για πόσο θα σκέφτομαι πως θα μπορούσαμε να την προλάβουμε?
Για πόσο καιρό θα την βλέπω να παίζει και να τρέχει και θα τρέμω?
Πως μπορώ να είναι σίγουρη ότι κάνω τα πάντα για να την προστατέψω από τέτοιου είδους ατυχήματα?
Πως μπορώ να μη σκέφτομαι τρόπους με τους οποίους θα μπορούσα να είχα αποτρέψει αυτό το ατύχημα?
Φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει τρόπος να προβλέψεις και να αποτρέψεις τα πάντα…
Τέλος καλό όλα καλά και αυτή την εβδομάδα το κορίτσι μου ρίχνει ρυθμούς, με κοπάνα από το σχολείο και περνώντας ΠΟΛΥ χρόνο με τη γιαγιά και τον παππού αλλά και βοηθώντας τη μαμά να ετοιμαστεί για το bazaar!!! Ελπίζω ότι ο επανέλεγχος την άλλη εβδομάδα θα μας επιτρέψει να επιστρέψουμε 100% στο πρόγραμμά μας….