ΤΙ ΝΑ ΧΩΡΕΣΕΙΣ ΣΕ 24 ΩΡΕΣ?????

Πώς να χωρέσεις σε 24 ώρες δουλειά, μετακινήσεις, αγκαλιές, παιχνίδια, χάδια, χαλάρωση, μαγείρεμα, δουλειές σπιτιού, εξωτερικές δουλειές, επικοινωνία με σύντροφο – φίλους – οικογένεια…., προετοιμασία για την επομένη μέρα, ύπνο….
Βλέπω μαμάδες καθημερινά στο ίντερνετ που οργανώνουν δραστηριότητες για τα παιδιά τους εντός και εκτός σπιτιού. Μάλιστα κάποιες οργανώνουν και ομάδες παιχνιδιού! Άλλες αλλάζουν τη διακόσμηση του σπιτιού τους με κάθε αλλαγή εποχής, με νέες κατασκευές κάθε φορά (τι αποθηκευτικούς χώρους έχουν για τις παλιές άραγε??!!). Επίσης υπάρχουν εκείνες που δοκιμάζουν συνέχεια νέες συνταγές γλυκές, αλμυρές, για θεματικά πάρτυ….. και πραγματικά αναρωτιέμαι τι κάνω λάθος!
Πώς να χωρέσω όλα αυτά στα απογεύματα (δλδ 4:00 – 7:30) που μαζευόμαστε στο σπίτι μας και πρέπει να φάει η μαμά και ο μπαμπάς, να αδειάσουμε την τσάντα του σχολείου, να πλύνουμε πιάτα, να πούμε τα νέα της ημέρας, να ετοιμάσουμε βραδινό για το κορίτσι μας, να το αγκαλιάσουμε – ζαζανέψουμε και τέλος να πάμε για μπάνιο… Αφού κοιμηθεί, να ετοιμάσουμε τσάντα με φαγητό κ.λπ για την επόμενη μέρα και να κάνουμε υπομονή να πάει 11:30 – 12…. για να συρθούμε στο κρεβάτι μας με την ελπίδα ότι δε θα μας ξυπνήσει με βήχα, κακό όνειρο, βρεγμένο κρεβάτι… αφού έχουμε πάει την Ζωή μας ενώ κοιμάται στο γιογιό…. Και όλα αυτά, μόνο με την προϋπόθεση ότι έχω μαγειρέψει το ΣΚ ή κάποια προηγούμενη μέρα, δεν έχουμε κάποια εξωτερική δουλειά, δεν έχουμε κανονίσει να πάμε βόλτα…. Γιατί και οι βόλτες «πληρώνονται»! χαλαρώνεις, περνάς καλά και επιστρέφεις για μπάνιο κατευθείαν. Παρόλα αυτά, όσα θα είχες κάνει μέχρι το μπάνιο… πρέπει και πάλι να τα κάνεις!
Πόσα πράγματα μπορεί να χωρέσει κανείς σε 3.5 ώρες χρόνου με το παιδί του???
Μήπως κάτι δεν κάνω καλά? Μήπως χρειάζομαι διακοπές??

vacations

Advertisements

ΘΕΛΩ ΘΕΛΩ ΘΕΛΩ….

Θέλω πιο συχνά αργίες, που με μία μέρα άδειας να γίνονται τριήμερο.
Θέλω πιο συχνά να έχω το μυαλό και να σκέφτομαι ότι όταν έχουμε χρόνο ξεκουραζόμαστε, παίζουμε με το παιδάκι μας, βλέπουμε κανέναν άνθρωπο, αφήνουμε το παιδάκι μας να δει και να κοιμηθεί σε παππούδες και γιαγιάδες και χαλαρώνουμε με τον καλό μας και δεν τρέχουμε να τελειώσουμε τις λίστες με δουλειές που πάντα απλά μεγαλώνουν….

WP_000244Σάββατο βράδυ και η Ζωή μας ξενοκοιμάται!!!

Θέλω πιο συχνά να μην έχω να σκεφτώ τί θα μαγειρέψω (να το μαγειρέψω δε με πειράζει!!)…. Να μαγειρεύω ό,τι θέλω όποτε θέλω!!

WP_000234WP_000233WP_000245

Θέλω να βρίσκω χρόνο να κάνω πράγματα με το κοριτσάκι μου που να μας ευχαριστούν και τις δύο…..

WP_000253 WP_000259  WP_000260WP_000275

Φτιάχνοντας δώρο για τη γιορτή της δασκάλας μας!

Θέλω να μη με πειράζει όταν το σπίτι δεν είναι και τόσο καθαρό… όταν έχει πράγματα πεταμένα παντού και να μη θεωρώ ότι περιμένουν εμένα….
Θέλω να μη θέλω να κάνω 1000 πράγματα παράλληλα όλη μην ώρα…..
Θέλω…..
Θέλω…..
Θέλω….

Δεν είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά….

Εγερτήριο, στην καλύτερη περίπτωση από ξυπνητήρι και όχι από φωνούλα! Ετοιμάζω τσάι για την Ζωή μου και για μένα, βάζω τα τάπερ με πρωινό, μεσημεριανό, φρούτο… στην τσάντα της Ζωής μου για το σχολείο. Ετοιμάζω πρωινό για τις δυο μας για το σπίτι. Βάζω στη δική μου τσάντα κατιτίς για να τσιμπήσω στη δουλειά, ενώ συγχρόνως ντύνομαι. Αν μέχρι εκείνη την ώρα δεν έχει ακουστεί φωνούλα να λέει «μαμά; μαμά! μαμά!;!» σε όλους τους τόνους και με αυξανόμενη ένταση, μπαίνω στο δωμάτιο του κοριτσιού μου, ανοίγω κουρτίνες της μιλάω και… σιγά σιγά ξυπνάει. Ντύνεται (μόνη γιατί είναι και μεγάλο κορίτσι!) και τρώμε πρωινό ενώ αλλάζει βρωμοπάνες στα μωρά της (ειδικά σε αυτόν τον 40 και χρονών Λευτεράκι που είχε η αδερφή μου όταν ήταν μικρή και που η Ζωή λέει ότι είναι κορίτσι και σε αυτή τη φάση τη λένε Ζωίτσα!).

WP_000163

Πλένουμε πιάτα, δόντια, βάζουμε παπούτσια και τσάντες στις πλάτες και ….φύγαμε! Στο αυτοκίνητο ακούμε “Μάγια η μέλισσα” ή “Tριγωνοψαρούλη” ή “Mάγειρα” ή κάτι…

http://www.youtube.com/watch?v=PBP7ANmjz8U

http://www.youtube.com/watch?v=kHPxgSLras0&index=2&list=PL8QYfDJwcD1x3sH7T9S2nWMfsjuP4t0Lp

http://www.youtube.com/watch?v=HcEOyDnUNWk

Παρκάρουμε (διαλέγει πιο αυτοκίνητο θα κλείσουμε!) και μπαίνουμε στο σχολείο. Την παίρνει η δασκάλα και ξεκινάω για τη δουλειά μου. Σχολάω. Πάω στο σχολείο να πάρω το κορίτσι μου. Μιλάω με δασκάλες, πάμε στην παιδική χαρά πίσω από το σχολείο μας (που πρόσφατα μία μέρα εξαφανίστηκε και περιμένουμε με αγωνία να τη φέρουν πάλι πίσω!). Πάμε στο σπίτι μας. Ετοιμάζουμε το τραπέζι για τη μαμά και το μπαμπά. Έρχεται ο μπαμπάς μας, τρώμε, πλένουμε πιάτα, μαγειρεύουμε ετοιμάζουμε ένα γρήγορο βραδινό για την Ζωή και, αν είμαστε τυχερές και προλάβουμε, παίζουμε και λίγο μαζί!! Στις 7:30 ξεκινάμε μπάνια, δόντια, στέγνωμα μαλλιά, επιλογή ρούχων για την επόμενη μέρα, επιλογή παραμυθιού για ανάγνωση πριν τον ύπνο. Δίνουμε τα φιλιά μας (όταν έχουμε, γιατί καμιά φορά ψάχνουμε καλά τις τσέπες αλλά δεν έχουμε φιλάκι για τη μαμά) και κλείνει η πόρτα με το μπαμπά μας να αναλαμβάνει την ανάγνωση παραμυθιού μέχρι… τελικής πτώσης… Εντωμεταξύ η μαμά ετοιμάζει τα τάπερ για την επόμενη μέρα και κάνει προετοιμασία για το πρωινό….
Με αυτά και με τα άλλα έχει πάει 9 και…. και η μαμά θέλει μόνο να κουρνιάσει στο κρεβάτι της και να προσπαθήσει να καταλάβει πως περνάει όλη η μέρα… τόσες ώρες… και δεν έχει βρει το χρόνο να κάνει τίποτα έξω από τη ρουτίνα αυτή… στην καλύτερη περίπτωση έχει πάει στο σούπερ μάρκετ ή στη λαϊκή ή έχει βάλει πλυντήριο (ευτυχώς η γιαγιά μας απλώνει το περιεχόμενό του και συχνά το μαζεύει κιόλας!). Αντί για αυτό περιμένει να περάσει ένα δίωρο για να πάνε μαζί με το μπαμπά μας την Ζωή μας στο γιογιό για να συνεχίσουμε να έχουμε στεγνές νύχτες…
Και αναρωτιέται πως μπορεί να βρει χρόνο να κάνει πράγματα με το κορίτσι της και να είναι λίγο πιο ξεκούραστη – ευδιάθετη….
Πάλι καλά που ένα απόγευμα την εβδομάδα έχω ρεπό και μετά από τη δουλειά μου μπορώ να πάω βόλτα, για ποδήλατο, για φαγητό με το αγόρι μου – μπαμπά μας και με μία καλή οργάνωση όταν γυρίσω στο σπίτι μπορώ να ξεμπερδέψω με όλες μου τις προετοιμασίες της επόμενης μέρας πριν τις 11μμ!!
Σκέφτομαι και τη φίλη Αντιγόνη http://inventivemommy.blogspot.gr που είναι μόνη εντελώς, με μηδενική βοήθεια εδώ και 2 χρόνια και εξακολουθεί και είναι…. άνθρωπος!!!
Μήπως κάτι κάνω λάθος τελικά???

ΖΥΓΑΡΙΑ ΖΥΓΑΡΙΑ, ΘΑ ΤΑ ΧΑΣΩ ΤΑ ΚΙΛΑ….

Όταν έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια από τότε που έγινες μαμά, εξακολουθούν τα επιπλέον κιλά να λέγονται «κιλά εγκυμοσύνης»??? Πότε δηλαδή γίνονται… δικά μας κιλά?? Γιατί η εγκυμοσύνη έφυγε, αλλά αυτά έμειναν! Μέχρι πριν λίγο καιρό είχα τη δικαιολογία του θηλασμού … Τώρα όμως η Ζωή μου δείχνει να αποθηλάζει (έχει σχεδόν 15μέρες να ζητήσει «δικό σου γάλα μαμά»), ο μπαμπάς μας έχει γίνει «τρέχτης» και φιτ…
Έκοψα τα γλυκά (σχεδόν…) και το βραδινό εντελώς και… έβαλα μισό κιλό! Ξεκίνησα να μετράω θερμίδες με τον παλιό καλo θερμιδομετρητή…

b131375

έψαξα για εφαρμογή για κινητό που θα μου λέει πόσες θερμίδες κατανάλωσα την ημέρα… Μπορώ όμως παρακαλώ να κάνω κάτι με άμεσα και ανεβαστικά αποτελέσματα??? Διαβάζω για δίαιτες χημικές, επικίνδυνες Άτκινς, σούπες για καρδιοπαθείς, green coffee beans, raspberry ketons ….. Μπορώ χωρίς προσπάθεια να γίνω όπως πριν… όχι απαραίτητα όπως το 2007 που ήμουν φουλ ενέργεια και κολυμπούσα σχεδόν κάθε μέρα 2-3 χιλιόμετρα και μετά έκανα ποδήλατο, ας μπορώ όμως να ανεβαίνω μία σκάλα χωρίς να λαχανιάζω…

Γιαυτό λοιπόν… παίρνω το σπαστό μου ποδηλατάκι και ξεχύνομαι στον ποδηλατόδρομο της παραλίας!!

1923992_33994359318_1930_n

Πάω να περπατήσω και στον 3ο Διεθνή Νυχτερινό Αγώνα Δρόμου Υγείας και Δυναμικού Βαδίσματος 5.000μ….

http://www.thessalonikihalfmarathon.org/index.php?option=com_content&view=article&id=103&Itemid=728&lang=el

έγραψε και ένιωσε ήδη πιο σπορτιφ…..